Pokazywanie postów oznaczonych etykietą audi. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą audi. Pokaż wszystkie posty

środa, 22 czerwca 2011

Audi Quattro

Gdybym to ja był scenarzystą Szybkich i Wściekłych to auto z pewnością to auto zagrałoby jedną z głównych ról. Vin Diesel nie tuningowałby w garażu jakiegoś amerykana a właśnie je. Do finałowego pościgu przystąpiłoby prawdopodobnie Audi Quattro upstrzone spojlerami niczym wersja S1 przeznaczona do wspinaczki na Pikes Peak...
Ale nie jestem scenarzystą Szybkich i Wściekłych. Za to mogę powiedzieć że jestem ogromnym fanem Audi Quattro.



















Modelik to oczywiście PMA. Wykonany bardzo poprawnie prezentuje jedną z pierwszych wersji, produkowaną do 1982. Wyróżniają ją zwłaszcza podwójne przednie reflektory. Kiedy patrzę na miniaturkę Quattro nie mogę nie wrócić myślami do dzieciństwa, kiedy żułem tony gum Turbo w poszukiwaniu "historyjki" z tym modelem. Kiedy już taką miałem patrzyłem w nią godzinami podziwiając kunszt tego auta. I choć mija już wiele lat o momentu jego debiutu i stało się niewątpliwą perłą na rynku aut kolekcjonerskich to można śmiało podsumować, że Audi im starsze tym lepsze. Takie coś... tylko Quattro :)

środa, 11 maja 2011

Audi Quattro Rally Sanremo 1982

Tak jak obiecałem wracam z modelami. Dziś prezentuję Wam Audi Quattro. Opisywałem je już kilkakrotnie, były to jednak proste modeliki od IXO/Altaya. Zgodnie z moją zapowiedzią odnośnie restrukturyzacji zbiorów, do kolekcji trafiło Quattro firmy Trofeu. Modelik jest w dość niespotykanym malowaniu tytoniowym. Najczęstszym w którym możemy go spotkać to Marlboro i HB. Mnie udało się jednak zdobyć coś innego - R6 ;)
Rajdowe Quattro od Trofeu robi naprawdę niezłe wrażenie. Uwagę zwracają zwłaszcza drobne elementy takie jak wycieraczki, czy przymocowane do klatki pasy bezpieczeństwa. Większość kalek jest ładnie położona. Brakować może nieco detali kół.
Quattro jest jednym z tych aut które budzi we mnie ogromne emocje. Przypomina mi moje dzieciństwo, tony "wyżutych" gum Turbo, "poważne" rozmowy z kolegami o motoryzacji... To również kawał motoryzacyjnej historii, innowacyjnych rozwiązań i oczywiście najważniejsze - jeden z zalążków rajdowej grupy B.



















Modelik Trofeu oczywiście polecam. Poza jedną wadą - ceną, ma same zalety. Bardzo ładnie prezentuje się na półce, zwłaszcza w połączeniu z cywilną wersją od PMA, którą pokarzę przy okazji następnych wpisów. Już wkrótce zaprezentuję też recenzję dwóch cennych książek - Wewnątrz umysłu kierowcy Grand Prix oraz Okrutnego sportu.
Przepraszam, że dziś tak krótko i jakby na "odwal się", jednak obecne obowiązki i brak czasu nie pozwalają cieszyć mi się moją pasją w takim stopniu jak bym sobie tego życzył. Pozdrawiam serdecznie wszystkich Czytelników i zapraszam do komentowania.

środa, 24 listopada 2010

Prezent dla małego Fana... i jego Tatuśka ;)

Kiedy mam zrobić komuś prezent, zawsze staram się by był oryginalny. Ponad pół roku temu zostałem ojcem chrzestnym synka mojej siostry. Mały Antek - bo o nim mowa, już jako pół roczne dziecko otrzymał ode mnie bluzę Puma Ferrari, którą nosił (i nosi) dzielnie, mimo że ciągle jest trochę za duża ;) Cóż, gdy dorośnie będzie nieco łatwiej dobrać dla niego odzież sportową. Z racji że zbliża się pierwsza rocznica urodzin Małego, po uzgodnieniu z jego mamuśką doszliśmy do wniosku że najlepszym prezentem będzie fotelik. Antek jest wielkim entuzjastą podróży samochodowych. W zasadzie tylko wtedy jest spokojny :) By maksymalnie umilić mu podróż, a przy tym zachować motoryzacyjny klimat, postanowiłem że fotelik nie może być po prostu "fotelikiem". Powinien być gadżetem, który oprócz tego że jest funkcjonalny i bezpieczny - dobrze wygląda. Badanie rynku zacząłem od fotelików RECARO. Firma produkuje przecież fantastyczne wyczynowe fotele, tak więc w dziedzinie fotelików dla dzieci również powinni być liderem. I rzeczywiście - każdy model z pod znaku Recaro prezentuje się świetnie, jest niesamowicie starannie wykonany i zapewnia wysoki poziom ochrony. Mają one jednak zasadniczą wadę - cenę. Mówi się, że bezpieczeństwo naszych milusińskich jest bezcenne i to oczywiście prawda. Ale zastanówmy się. Fotelik Recaro kosztuje około 900 zł. Ile z tego "stanowi" bezpieczeństwo a ile sama marka?
Rozglądając się dalej znalazłem mojego faworyta. Spełniał wszystkie wymagania. Fotelik z pod znaku "brykającego konika" produkowany jest we Francji (nie Chinach!) przez firmę TEAMTEX. Do wyboru mamy kilka wersji. Najciekawszą dla oka są zdecydowanie nosidełka z fotelikami w jednym. Antek ma już jednak ten "okres rozwojowy" za sobą więc najbardziej optymalnym wyborem okazał się fotelik Beline Furia przeznaczony dla dzieci o wadze 9-36 kg. Co ciekawe fotelik posiada tak dużą "pojemność" wagową dzięki szerokim możliwościom jego regulacji. I tak dla małych dzieci mamy specjalną wkładkę z 5-cio punktowymi pasami zapinanymi w sposób rodem z aut wyczynowych. Prawda że wspaniale? :) Dodatkowo system posiada brzęczyk informujący o rozpinaniu pasa. Przydatne, np. gdy nasze dziecko należy do tych bardziej ciekawych świata. Wraz ze wzrostem pociechy, wkładkę można wyjąć, a do zapinania używać pasów w samochodzie. Regulowany na wysokość zagłówek dodatkowo zapewnia wygodę oraz bezpieczeństwo. Całość jest bardzo ładnie zgrana kolorystycznie, a materiał którym obito fotelik jest dobrej jakości - to welur podszyty miękka gąbką. Nie bez znaczenia są wysokiej jakości hafty znaczka Ferrari i sam napis na siedzeniu. Cała ta przyjemność kosztowała 349 złotych. Sami więc zdecydujcie czy warto.
Zakup fotelika przyniósł mi kilka problemów. Sprzedający u którego zamówiłem ten prezent początkowo przysłał mi nie ten model co trzeba. Owszem również był to fotelik Ferrari jednak przeznaczony dla większych dzieci, bez wkładki z pasami. Na jednym ze zdjęć również przedstawiam ten fotel w ramach porównania. Po mojej interwencji przysłano mi właściwy produkt, jednocześnie nie zabierając starego... No to mam dwa :D Ale uczciwość zwyciężyła i po tym nieporozumieniu zaraz skontaktowałem się ze sprzedającym, a ten powiedział że przyśle kuriera po "błędny" fotelik. No cóż... może zapomni ;)
Podsumowując - myślę że prezent mi się udał. Co prawda Antek nie miał jeszcze możliwości dopasowania się do niego, jednak sądzę że większych problemów nie będzie. A tak swoją drogą - czy nie uważacie że takie gadżety sprawiają więcej frajdy "tatuśkom" niż ich pociechom? :) Dla mnie odpowiedź jest oczywista - jasne że tak!





















Przy okazji dzisiejszego wpisu chciałem jeszcze pokazać zdjęcia Audi Quattro Sport E2 po drobnej modernizacji wnętrza. Modelik opisywałem już dość dawno, był to bodaj pierwszy "modelarski" post na tym blogu. Miniaturka dostała całkowicie białe wnętrze oraz kalki pasów na fotelach. Tym samym "zbliżyła się" do pełnej wersji IXO.





Wielkimi krokami zbliża się do nas okres zimowy. Mikołaj tuż tuż. Wszystkim Czytelnikom, życzę by zamiast rózgi pod poduszką, znaleźli tam wymarzone modele :)

poniedziałek, 21 czerwca 2010

Audi A2

W 1997 roku, podczas salonu we Frankfurcie Audi zaprezentowało koncepcyjny model Al2. Nadwozie tego niewielkiego, garbatego samochodziku zostało wykonane z aluminium, tak więc technologią dorównywało flagowemu A8.
Audi postanowiło zaryzykować i model trafił na rynek w roku 2000. Co ciekawe, wersja produkcyjna niewiele różniła się od dość ekstrawaganckiego jak na tamte czasy konceptu. Aluminiowe nadwozie ważyło zaledwie 850 kg.
Pod maskę małego Audi trafiły silniki dobrze znane z innych aut koncernu VW. Najbardziej ciekawą był oczywiście diesel 1.2 pochodzący od Lupo 3L, który wedle producenta miał być trzycylindrowym mistrzem oszczędności. Mimo pięknie wyglądających osiągów na kartce papieru, częściej można spotkać motor 1.4 TDI, który jest jednostką mniej "egzotyczną", a co za tym idzie bardziej sprawdzoną. Niestety osoby chcące zajrzeć pod maskę będą rozczarowane, gdyż... nie da się jej otworzyć. Do dyspozycji kierowcy jest jedynie "właz serwisowy" znajdujący się pod atrapą chłodnicy. Otwierając go możemy dolać płynu do spryskiwacza, sprawdzić poziom oleju... i to by było na tyle. Cóż, widocznie tak wówczas Audi rozumiało przyszłość - ograniczenie do minimum czynności wykonywanych przez kierowcę przy aucie. Resztą zajmą się dziarscy młodzieńcy pracujący w ASO... Dobrze że i "pan Wiesio" wpadł na pomysł jak obejść patenty Audi i dziś mamy do dyspozycji nieco większy wybór miejsc, w których możemy zajrzeć pod maskę tego malucha, nie będąc skazanymi jedynie na autoryzowane punkty.
Wnętrze, jak przystało na Audi jest eleganckie i starannie wykończone. Ciężko znaleźć bezpośredniego konkurenta dla A2 więc przyjmijmy że był nim Mercedes klasy A. Mimo że wyraźnie krótszy, posiadał zbliżony (a nawet większy) rozstaw osi. Patrząc na oba samochody Audi wydaje się być bardziej dostojne i dojrzałe.
Produkcję A2 zakończono w roku 2005. Niestety, po raz kolejny "romans" Audi z małymi samochodami okazał się nieudany. "Adwójka" podzieliła los swojego poprzednika - Audi 50, nie odnosząc większego sukcesu rynkowego. Powód? Co najmniej dwa. Pierwszy to oczywiście zaporowa cena - sporo ponad 60 tysięcy (a dodajmy że w roku 2000 była to kupa forsy). Po części była usprawiedliwiona technologią na jakiej oparte było A2. Ale jak tu wytłumaczyć Kowalskiemu, że aluminium to drogi surowiec? Kowalski machnął więc ręką i poszedł po Golfa. Druga rzecz to ten nieszczęsny "właz serwisowy". Chcąc czy nie, każdy woli auto którego maskę można otworzyć w tradycyjny sposób, choćby po to by... zobaczyć pracujący silnik.
Obecnie Audi znów "puka" do segmentu małych aut modelem A1. Czy sprawdzi się powiedzenie "do trzech razy sztuka"? Na o przyjdzie nam jeszcze trochę poczekać. Ale tylko trochę.
Modelik A2 kupiłem, gdyż... takowe auto kupił mój sąsiad. I zaskakujące, bo im dłużej na nie patrzyłem... tym bardziej mi się podobało. Możecie uznać mnie za wariata, ale ten samochód naprawdę coś w sobie ma.
Miniaturkę wyprodukowało PMA, tak więc nie można jej wiele zarzucić. Nieco atrakcyjniejsze mogłoby być jedynie wnętrze.














Kończąc wypada mi życzyć udanych wakacji. Nie tylko pod względem odpoczynku, ale i owocnych "modelarsko" :) Serdecznie pozdrawiam.

sobota, 29 sierpnia 2009

Poślizg kontrolowany - Audi Quattro Sport E2

Był taki czas, że bolidy nie pojawiały się wyłącznie na torach F1. Auta gr. B były niczym innym jak rajdowe rakiety. Rajdowa Grupa B zadebiutowała w 1983 roku, jednak już kilka lat wcześniej na rajdowych szosach zadebiutowały auta, które określa się jako prekursorów tejże. Jednym z nich było Audi Quattro - auto wręcz przełomowe dla rajdów, ze względu na zastosowanie napędu 4x4. Początkowo nikt nie dawał szans rozwiązaniu które zastosowało Audi. Niedowiarkom zrzedły miny, kiedy już w pierwszym odcinku specjalnym Rajdu Monte Carlo 1981 roku, Audi Quattro pokonało rywali z przewagą 6 minut! Tak oto Audi wyznaczyło nowy kierunek w motorsporcie. Od tego momentu, każdy liczący się producent w mistrzostwach świata konstruktorów rozpoczął prace nad napędem 4x4. Od tej drogi odstąpiła nieco Lancia ze swoim modelem 037, napędzanym na tył (jak się później okazało z wielkimi sukcesami).
Prezentowany przeze mnie model jest jeszcze bardziej podrasowaną wersją modelu Sport Quattro - budowanej już zgodnie z regulaminem grupy B. W specyfikacji E2 posiadał silnik o pojemności 2,110 cm3, dysponując mocą około 500 KM, przy wadze , uwaga - 1090 kg! Powyższe dane czyniły z niego rajdowego potwora który rozpędzał się od 0 do 100 km/h w 3,1 sekundy! By cała konstrukcja nie "odfrunęła", Quattro wyposażono w odpowiedni, agresywny body-kit - gigantyczny przedni spojler oraz tylną lotkę w stylu ogona delfina. O tym jak wielką sztuką było prowadzenie tego samochodu może przekonać się każdy z nas wpisując w google video hasło "walter rohl audi quattro" ( http://www.youtube.com/watch?v=_HjXXUyQhPE ). Zapierający dech w piersiach film pokazuje ile pracy kosztowało Waltera Rohla prowadzenie tego potwora. Polecam.
Model który posiadam w swojej kolekcji jest częścią jednej z serii gazetkowych wydawanych na zachodzie. W tym miejscu muszę przyznać że bardzo lubię te modele, mimo nienajlepszego wykonania. Być może dlatego, że u nas nie ma właśnie takiej serii, dlatego przymykam oko na spore jednak niedoróbki w nadzieji że może kiedyś i u nas takie wydawnictwo się pojawi... :( Miniatrurka wykonana przez firmę IXO dla wydawnictwa Altaya, jest odpowiednio "odchudzoną" wersją katalogową modelu. Standardem więc będzie czarne wnętrze, białe felgi (koła bez kalek z nazwą producenta ogumienia), brak potężnych chlapaczy. Sam model ma odpowiednie proporcje i jest ładnie pomalowany. Co pradwa na kalkomanii brakuje loga producenta papierosów HB, ale to z oczywistych wzgledów (choć na pasie na szybie takie logo widnieje, niedopatrzenie? :)). Spore zastrzeżenia można mieć do tylnej sekcji modelu, która wygląda poprostu - tandetnie.
Mimo wszystko traktuje model Quattro bardzo sentymentalnie i twierdzę że jest on jedną z większych ozdób mojej kolekcji. Choć posiada wiele niedoróbek to i tak prezentuje się świetnie - zakupiony został przeze mnie na Allegro w cenie 55 złotych. Niektórym pewnie wyda się to bardzo wiele - ja uważam że model wart jest tych pieniędzy.