poniedziałek, 14 września 2009

Doskonałość rodzi się w bólach - BMW V12 LMR

Jeśli chodzi o wyścigi serii LeMans, BMW nie miało łatwego życia. Pierwsze prototypy wyścigowego podwozia, stworzonego wspólnie z zespołem Williams F1 oznaczone jako LM "wypalały" się w czasie zmagań na torze. Całość zwyczajnie nie była dopracowana pod względem aerodynamiki i chłodzenia. Na 12 godzinny wyścig na torze Sebring w roku 1999, BMW przyjechało już z nową bronią - zbudowanym od podstaw V12 LMR. Z poprzednikiem łączyła go jedynie jednostka napędowa - 590 - cio konne V12 umieszczone z tyłu, za kierowcą. Pierwszy z fabrycznych egzemplarzy uległ na tyle poważnemu wypadkowi, że nie ukończył wyścigu, drugi natomiast - zwyciężył! Był to oczywiście wielki sukces zarówno dla BMW, które pokonało takich rywali jak Toyota czy Mercedes oraz Williamsa - przyszłego partnera BMW w Formule 1. W 2000 roku BMW skoncentrowało się już na promocji marki w F1, projekt LMR przeniesiono za ocean, do amerykańskiej serii LeMans. Próżno jednak czekano na sukces, gdyż cały serial zdominowało Audi wraz ze swoim modelem R8. Na finałowy wyścig w Australii BMW już nie przyjechało. 2 ocalałe sztuki V12 LMR nie zostały sprzedane prywatnym osobom wzorem LM, trafiły natomiast do muzeum BMW. Przejażdżka tym wyjątkowym BMW została zafundowana Robertowi Kubicy z racji jego urodzin. Czy można sobie wyobrazić lepszy prezent? Miniaturka, która znajduje się w mojej kolekcji pochodzi już z amerykańskiej serii LeMans z roku 2000. Wyróżnia się nieco "wyostrzonym" pakietem aero. Trafiła do kolekcji oczywiście nieprzypadkowo. Jako pierwszy owoc współpracy BMW i Williamsa jest to niekwestionowanie auto wyjątkowe, które dało początek długoterminowej umowy partnerskiej między tymi dwoma firmami. Modelik wyprodukowała firma Minichamps, jest tzw. wersja "dilerska" do nabycia wyłącznie w salonach BMW. Model kupiłem już dawno, jakieś 3 lata temu od zaprzyjaźnionego Niemca, który sprowadzał dla mnie również inne gadżety związane z zespołem Williams. Nie mam pojęcia czy jest on obecnie do nabycia. Zapłaciłem wówczas za niego jakieś 35 złotych, myślę więc że to bardzo niewiele jak na tak rzadki model. Wykonanie stoi na dość wysokim poziomie (a z tym jak wiadomo jest różnie u Minichampsa). Mamy więc dobrze odwzorowaną bryłę, świetne felgi z niskoprofilowymi oponami, wentylowane tarcze wraz zaciskami. Całkiem nieźle wygląda też wnętrze, z fototrawionymi elementami takimi jak pasy na siedzeniach, konsola, czy kierownica. Nie obyło się również bez zgrzytów - wystarczy spojrzeć na tylny spojler by zauważyć że jego kalkowanie zostało potraktowane po macoszemu. Model jako całość jest oczywiście bardzo piękny i wyjątkowy. Został zaparkowany obok wyścigowych maszyn Williamsa. To chyba najodpowiedniejsze miejsce.

Na ostatnim zdjęciu w galerii zaprezentowane jest V12 LMR prowadzone przez Roberta Kubicę.














piątek, 11 września 2009

Siłacz - Nissan DX2

Dziś niespodzianka. Nie zaprezentuję modelu samochodu. Choć niewątpliwie będzie to maszyna blisko z nim związana :) Nissan DX2 jest... wózkiem widłowym. Skąd więc w takiej kolekcji jak moja miejsce na takie... dziwadło? Otóż jest to moje narzędzie pracy, tyle że... w skali 1:1. Tutaj od razu pędzę z wyjaśnieniem, że prezentowany model to DX2, ja natomiast poruszam się DX1. Obydwa wózki są do siebie bardzo podobne konstrukcyjnie, różnią się małymi szczegółami technicznymi oraz udźwigiem. Postronny obserwator nie zauważyłby nawet różnicy.
Nissan Dx1 to konstrukcja dosyć nowa. Posiada różne możliwości zasilania - benzyna, gaz oraz diesel. Mój egzemplarz wyposażony jest w instalację gazową, dzięki temu praca nim to czysta przyjemność (pomijam oczywiście dosyć kłopotliwe wymiany butli, no ale to jest jednak nieodzowny "chleb" operatora wózka). Ciekawo rozwiązano układ przeniesienia napędu. Nie mamy tutaj klasycznej skrzyni biegów, lecz mechanizm nawrotniczy. Urządzenie działa banalnie - wybieramy żądany kierunek jazdy manetką przy kierownicy (oczywiście przód lub tył), dodajemy gazu... i wózek już jedzie :) Gdy już wiemy jak jeździć, pozostaje nam tylko okiełznać nieco układ podnoszenia. DX1 nie ma imponujących danych technicznych - wysokość podnoszenia 3000 mm, udźwig 1500 kg, jednak są one wystarczające do "typowych" zadań transportowych.
Prezentowany modelik otrzymałem od firmy, która zajmuje się serwisem i konserwacją wózków znajdujących się w moim zakładzie pracy. Oczywiście bardzo się ucieszyłem, bo choć nijak ma się on do mojej kolekcji, to jednak jest to bardzo ciekawa miniaturka. Używam jej głównie do celów szkoleniowych. W tym miejscu nie mogę już dłużej ukrywać mojego zajęcia - jestem instruktorem praktycznej nauki jazdy wózkiem widłowym. Tak, tak, na wózek również posiadać należy odpowiedni dokument, swojego rodzaju prawo jazdy, który zezwala na poruszanie się tymże.
Modelik świetnie sprawdza się jako środek dydaktyczny. Posiada on bowiem podnoszony i wychylny maszt, regulowane widły, a nawet wolny skok wideł. Z racji że kursantom czasem należy pewne rzeczy najpierw unaocznić na modelu jest on moim nieodłącznym towarzyszem w czasie zajęć praktycznych. Trudno jest mi powiedzieć jaka to skala, wielkością plasuje się w 1:43, jednak są to tylko moje domysły. Wózek zaskakuje detalami (wspomniany układ podnoszenia) - posiada bowiem skrętne tylne koła, metalowe (!) widły, dobrze jest również odwzorowane miejsce pracy operatora. Całość jest ciężka, solidna - jak przystało na wózek widłowy :)